ТИКВИЦА ГОРДО ВИ ПРЕТСТАВУВА МАКЕДОНСКИ ПРЕВОДИ
П А Т Н И Ц И
Вселенски брод "Авалон"
Крајна дестинација: Колонија Фарма 2
Статус: Автопилот
Состојба на патници: Хибернација
Екипаж: 258 луѓе
Патници: 5.000 луѓе
Пренасочување моќност кон предни штитови
АЛАРМ! Неизбежен судир!
Поправка на Фузиски реактор
Џејмс Престон, Денвер, Колорадо Инженер Втора Класа
Добро утро, Џејмс. Како се чувствуваш?
Молам? Што? -Нормално е да си збунет.
Помина 120 години во хибернација.
Што? -Се е во ред, Џејмс.
Викај ме само Џим. -Џим.
Диши. Се е во ред.
Каде сум? -Патник си на брод "Авалон".
Најсовремен ѕвезден брод на компанијата "Фарма".
Патувањето до новиот дом е речиси завршено.
Колонијален свет Фарма 2.
Нов свет. Свеж почеток.
Простор за напредок. -Да.
"Авалон" ја минува последната делница.
Во следните 4 месеци ќе уживате во луксуз.
Исхрана. Забава. Пријатели.
Мои пријатели... -Токму така, Џим.
Гривната е твојот клуч кон чудата на "Авалон".
Здравјето е одлично, Џим. Одиме до твојата кабина за одмор.
Можно е да доживееш пост-хибернетска мачнина.
Твојата врата ќе се осветли.
Добредојде во твојата кабина, домот дури слетаме.
Во следните месеци ќе се спремиш за живот во Фарма 2.
Ќе запознаеш други сопатници, ќе се надоградиш со вештини.
Твоја група е 38, за патници со инженеринг и технички знаења.
Скенирај ја гривната, да го доставам багажот.
Џим, молам скенирај ја гривната за твојот багаж.
За целосно опоравување од сонот, пиј многу течности.
Уживај во преостанатата етапа, на "Авалон",
вселенски брод на компанијата "Фарма".
Добро утро на сите. Прекрасно утро на "Авалон".
Немојте да сте носталгични, ја избравте "Фарма".
Започнете со нешто омилено од Земјата.
Не.
Отрцано е.
Само викај ме Џим. Имаш суперска јакна.
Здраво, патници.
Молам седнете сите.
Добредојде, група 38
Ќе ве запознаам со колонијален живот.
Земјата е просперитетен свет. Лулка на цивилизацијата.
Но за многумина е пренаселена, прескапа и преценета.
Извинете, малку сум збунет...
Без прашања до крајот. -Колониите нудат алтернатива.
Кај се другите? -Нема поубаво од Фарма 2.
Бисер на колонизираните светови. -Убаво.
Каде се сите? -Сите сме на "Авалон".
Но, сам сум во собава. -5000 патници и 258 екипаж.
Тогаш зошто сум сам? -Во ова сме заедно.
Ало? Има ли некој тука?
Ало?
Врзете се и прицврстете лабави предмети.
Лифтов ќе изгуби гравитација на миг.
Голема сала
Добредојде во Големата сала на "Авалон". Да ви помогнам?
Треба да зборувам со човек. Жив човек, молам.
Каков точно? Тренер? Водич? Терапевт?
Не знам. Некој одговорен.
Бродска стјуардеса е одговорна за односи со патници. Ниво 3.
Благодарам. -Ми беше драго.
Не чини. Кој управува со бродот?
Екипажот. Капетан, пилот, навигатор...-Ми треба капетанот.
Капетанот не комуницира со патници. -Итно е, молам.
Капитанот обично е на командниот мост.
Влез во навигациски мост бара посебна дозвола.
Мора да се шалиш.
Добредојдовте во Опсерваторијата.
Што би сакале да ви покажам?
Би требало наскоро да слетаме,
а само јас сум буден.
Не разбирам. Што сакате да ви покажам?
Покажи ми ја Фарма 2. -4-та планета од системот Бакхи.
Така, а каде сме сега? -Патуваме кон крајната цел.
Ќе пристигнеме по 90 години. -Молам?
Ќе пристигнеме по 90 години, 3 недели и 1 ден.
Чекај. Пред колку време ја напуштивме Земјата?
Приближно пред 30 години.
Сум се разбудил предвреме.
Здраво. -Како да пратам порака до Земја?
Меѓуѕвездни пораки се праќаат со емитер и е скапа услуга.
Море марш. -Тука сум за вас.
Планета за контакт? - Земја, компанија "Фарма".
Контакти со тоа име се 30826.
Имигрирам кон Фарма 2 и имам итен случај.
Поврзувам Односи со клиенти. -Одлично.
Почнете со пораката. - Здраво. Се викам Џим Престон.
Патник сум на "Авалон" и...
изгледа нешто не е во ред со хибернацијата.
Се разбудив премногу рано, прерано од предвиденото.
Никој не е буден и не знам како пак да заспијам.
Проблемот е што има уште 90 години до целта.
Со ова темпо јас...
Жалам, но се обидувам да го решам ова...
може пропуштив нешто. Ми треба помош.
Тоа е сe. Ви благодарам. -Пораката е пратена.
Одлично. -Ќе биде примена по 19 години. -Молам?
Најбрз одговор очекувајте по 55... -55 години?
Жалам за доцнењето. Услугата ве чини 6012 долари.
Добар ден. -Убаво е се види друго лице.
Мислев само јас сум буден. -Кој би спиел на ваков убав ден?
Во неволја сме, не треба да сме тука.
Ќе молчам, ако и вие. Ќе биде наша мала тајна.
Што ќе се напиете? -Молам?
Изгледаш љубител на виски. -Добро.
Робот си.
Андроид, технички гледано.
Артур ми е името. -Џим.
Драго ми е, Џим.
Колку добро го знаеш бродов? -Знам некои работи.
Што да правам, ако капсулата се расипе?
Капсулите се заштитени. Не се расипуваат.
Убаво, но се разбудив рано. -Неможно.
Колку има до Фарма 2? -Околу 90 години.
Кога треба да се разбудат патниците?
4 месеци пред слетување. -Како тогаш јас седам овде,
а има уште 90 години?
Не е можно да си тука.
Но тука сум.
Добро утро. Прекрасно утро на "Авалон".
Разбуди се срц. Рекалсирај се и уживај во престојот.
Молам, изберете.
Жалам, мока капучино е за патници со златна гривна.
Сакам такво, наплати од моја сметка.
Храна може да се купи во... Жалам, тост...
Жалам, пита со тиква... ванилин чај... Извини...
Големо кафе. Пријатно. -Со крем и шеќер...
Така ли?
Хибернетски капсули
Пристап на екипаж до капсули бара посебна дозвола.
Расипана транспортна контрола Лифт_2B -Критична грешка
Ве молам... Голема сала.
Сардисан сум, Артур. Целосно и апсурдно сардисан.
Секое зло за добро.
Официјално ќе умрам на стари години.
Сите умираат. Дури и андроидите ги џиткаат.
Единствен клиент сум ти, а стално гланцаш чаши?
Финта. Луѓето се стресни, кога шанкер стои и ги гледа.
Дај некоја шанкерска мудрост, изгубен во простор сум.
Не си таму каде би сакал.
Чувствуваш дека треба да си на друго место.
Ти така викаш. -Ако со клик на прсти
би се нашол на друго место, каде би бил?
Се кладам исто ќе се чувствуваш. На погрешно место.
Поентата е, мислејќи на погрешно место си,
забораваш да го изживееш мигот.
Што сакаш да кажеш? -Не грижи се за работи
кои не зависат од тебе.
Забавувај се. -Да се забавувам?
Добредојдовте во Виена апартманот.
О, да.
Што?
Дупла порција ракчиња. Тројна. -(Благодарам)
Фантом. Ајде.
Направив исто како ти.
Долго кафе.
(Уште една Маргарита, молам) -Испи многу, Сењор.
(Те молам, Хектор. Уште една).
(Секако, Сењор). -(Фала).
Марш од овде!
Врати се! Еј!
Дојди ваму.
Проклетсво!
Добредојде, Џим.
Следи го екранот за совет за лична безбедност.
Костуми дизајнирани да издржат сурови услови.
Јаглеродни влакна и полиамидни ...
Сврти го лостот вдесно, за воздушен притисокот.
Чизмите се магнетизираа. Се исклучува од конзола на рака.
Притиснете црвено копче, да отворите врата.
Пријатен помин.
Прикачено сигурносно јаже.
Магнетизирање на чизми - исклучено
Добредојде назад, Џим.
Се надеваме, пак ќе одиме на возбудливо искуство, наскоро.
Поминете си убаво.
Аурора Лејн
Аурора.
Пребарувам профили на патници.
Се викам Аурора Лејн. Патник 1456. Писателка сум.
Си кажуваме приказни да не сме сами. Да одржиме контакт.
Татко ви бил Оливер Лејн. Писател со Пулицер.
Без притисок врз мене, нели? Татко ми велеше:
"Живеј обичен живот, ќе имаш обични приказни.
Потребен е живот исполнет со авантури."
Затоа сум тука.
Добро утро.
Ќе отпочнеме наново, во секој смисол.
Да сфатам каде и како ќе живеам, одберам пријатели?
Како прв школски ден, во бус кој патува 120 години до целта.
Создадеме култура. -Забавна си.
Си читал нешто, како напишано само за тебе?
Не читам многу. -Ја бива.
За кого зборуваш? -Аурора.
Ах, заспаната девојка.
Не велам универзумот е зол, но има гаден смисол за хумор.
Како тоа? -Ќе стигнам мртов до новиот свет.
Ќе најдеш совршена жена и тоа на дофат...
Но тотално несвесна, за тоа.
Да, ќе ми фали Њујорк.
Со кафе и поглед на кулата Крајслер и ќе пишувам цел ден.
Ќе има кафе на новиот свет, нели?
Подобро да има, или враќајте ме на Земја.
Хибернетски капсули
Заглавен си на пуст остров но можеш да донесеш некого,
за да не бидеш сам.
Но така и другиот ќе го заглавиш. Би го посакал ли тоа?
Не знам, не сум бил на остров.
Заборави на островот. Да речеме...
ти текнало како да си го направиш животот,
милион пати подобар, но свесен си дека е грешка и нема назад.
Би го сторил ли? -Џим, прашањава не се за робот.
Знам како да ја разбудам Аурора.
Добра идеја. Друштво ќе ти годи.
Ќе заглави на бродов до крај на живот. -Тогаш не е фер.
Што да правам? -Тука сум за вас.
Артур, ти си машина.
Еве, не чувствуваш. Немаш чувства.
Гледаш? Не те здоболе. А незнаеш ни зошто.
Ти не си личност.
Да не си помислил. Не разговараме веќе за Аурора.
Ја заборавив. Продолжувам понатаму.
Што правам? Седам и мислам? Не можам да мислам за тоа.
Решив, знам што правам. Темата е затворена.
Доста веќе. Нема да и го чуеш името.
Нема да ја спомнам. Крај.
Не можам да го сторам.
Избричи се.
Те молам, седи мирен.
Добро утро, Аурора. Како се чувствуваш?
Сосем нормално е да си збунета.
Помина 120 години во хибернација.
Главни простории. -Ало?
Има ли некој?
Здраво.
Патник си или екипаж?
Патник. Џим Престон. -Аурора Лејн.
Знаеш што се случува? Никој друг не се разбуди.
Исто и јас. -Екипажот требаше да е буден.
Но не видов некого.
Екипажот уште спие.
Велиш, нема други будни? -Сам сум.
Само ти? -Ние.
Некој ќе треба да го слета бродот за неколку недели.
Ќе стигнеме после 89 години. -89 години?
Останатите патници нема да се разбудат.
Ние подранивме.
Ни треба помош. Каде е екипажот?
Се наоѓа во изолирана просторија.
Значајното - управување, реактори, мотори -
Се наоѓа зад заштитен ѕид, и нема пристап.
Колку време си буден? -Година и 3 недели.
Не, не...
Тоа не е можно. Треба да се вратиме во капсулите.
Аурора, не можеме.
Да влеземе во капсулите и да ги вклучиме.
Не ја гледам капсулата. Не ја гледам.
Небитно е.
Аурора, застани. -Не ја гледам.
Каде да ја најдам? -Не разбираш.
Престани. Не е битно.
Да ставиш некого во хибернација бара посебна опрема.
Ти текнува каде не хибернираа со сите неопходни процедури?
Капсулата е направена да не разбуди во вистинско време и место.
Не може повторно да не успие. -Мислиш дека не постои начин?
Нема. -Мора да има.
Мора.
9 часот. Навечер.
Би требала да барам решение, но едвај држам очи отворени.
Се разбуди од хибернација. Ќе минат денови, дур се свестиш.
Најдобро одмари. -Изгледа ќе морам.
Ќе те испратам до кабината. -Нема потреба.
Ќе се снајдам. -Добро.
Добра ноќ, Аурора.
Повеќе од 1 година. Можам да замислам.
Сигурно ти било тешко. -Беше.
Добра ноќ, Џим.
Врзете се и прицврстете лабави предмети.
Виски. Чисто. -Тамам.
Како ти помина денот? -Аурора е будна.
Честитам.
Не изгледаш среќен.
Артур, чуваш тајни? -Не сум само шанкер, туку и џентлмен.
Не и кажувај дека сум ја разбудил.
Мисли дека е грешка. Остави јас да и кажам.
Секако.
Како тоа не враќа во хибернација? Ако се расипе капсулата?
Досега не се расипала, на 1000 ѕвездени летови.
Јас сум будна. -Капсулите не се расипуваат.
Добро утро. Јадеше ли? -Не, мртва гладна сум.
А ова е најглупавата машина! -Ми беше драго.
Извештај М 14С Критична грешка
Појадок за патници со златна гривна.
Човек со скромен вкус. -Не сме иста категорија патници.
Француски појадок е над мое ниво.
Што? За цело време? Што сакаш да ти земам?
Не, нема потреба. Навистина. -Престани.
Повели.
Може има друг начин да заспијам. Што има во амбуланта?
Проверив таму. Скенери и робот-доктор.
Може има капсули во товарниот дел? -Претресов и таму.
Го читав и манифестот. Упатства за земјоделска техника,
резервни делови за компјутери и за машини.
Нема да најдеме капсула. -Да направиме. -Не може.
Џим, ништо не правиш. -Пробав се. Цела година...
испробав се.
Јас не сум спремна да се откажам.
Амбуланта
Научни трудови или технички спецификации?
Хибернетската технологија е патентирана.
Следниве теми се на теоретско ниво.
Нова датотека. "Моето патување"
Се качив на бродот "Авалон" со идеја и цел.
Обете сега ми се надвор од дофат.
Будна сум 7 дена, се разбудив многу порано...
како може да го поминам животот тука...
во метален свет, долг 1 километар.
Со мене е уште еден буден. Механичарот Џим Престон.
Очигледно се помирил со нашата судбина.
Но јас се плашам.
Се борам да останам смирена.
Сите други патници ќе спијат уште 90 години...
Додека јас ќе чмаам на бродов, патувајќи засекогаш...
пат без пристигнување.
Единствениот мојот сопатник е туѓинец.
Зошто го направи тоа?
Што сум направил?
Емигрираше, ја напушти Земјата.
Те интервјуирам. -Што ми правиш?
Првиот си со расипана капсула. Интересна приказна си.
Кому ќе ја кажеш? -На идните генерации.
Зошто се откажа од животот на Земја?
120 години хибернација, значи веќе нема да ги видиш блиските.
Ќе се разбудиш во нов век, на нова планета.
Врвно географско самоубиство. -Истото се однесува и на тебе.
Но мое интервју е. Бегаше ли од нешто?
Не, сe беше во ред. -Тогаш?
Може сум сакал нов свет. Нов почеток.
Ова е рекламата на "Фарма". -Зарем?
Џим... -Да, добро. Во право си.
На Земјата, ако нешто се скрши, не се поправа, туку менува.
Во колониите проблемите се решаваат.
Проблеми од мојата област. Механичарите се ценети.
Ќе се гради нов свет.
Би можел да изградам куќа, во која ќе живеам.
Отворена земја, место за прогрес.
Повторно слоганот. -Зар не може да е вистина?
Свесен ли си колку заработи "Фарма" од првата планета?
8 кватролиони долари. Или 8 милиони милијарди.
Сега колониите се водечки бизнис.
Плати полна цена за билетот? -Не, ценет кадар сум.
Ти наполниле глава со сништа, ти дале попуст, те праќаат да
населиш планета за да им плаќаш 20% од сe, во животот.
Плус долгот, кој се акумулира при престој тука.
Односно гледаш 5000 губитници?
Гледам многу нули, зад збирот на"Фарма".
Јас гледам 5000 мажи и жени, како ги менуваат животите.
5000 причини. Не ги познаваш. -Новинар сум. Познавам луѓе.
Навистина? Овој овде?
Банкар е, учител или градинар?
Банкар. -Градинар е.
А нејзиното име е Медисон, Дона или Лола?
Дона не се вклопува со фризурата. Велам Лола.
Медисон. -По ѓаволите.
Готвач, сметководител или акушерка?
Акушерка е. Сигурно не измислуваш. -Акушерка е.
Убаво е да знаеш дека уште постојат.
Ми се допаѓа. Би биле пријателки.
Можеш да видиш? -А ти?
Можам. Двонасочен билет?
Ќе поживеев 1 година на Фарма 2 и ќе се вратев на Земјата.
Не разбирам. Јас заминав за нов живот, а ти пак на почеток.
Ќе се вратев, 250 години во иднината.
На Земјата, сеуште центар на цивилизацијата.
Како единствена која патувала и се вратила од колонијален свет.
Уникатна сторија. -Која е?
Лет на човештвото меѓу ѕвездите. Најголема миграција во историјата.
Но нема да знаеш дали ќе ја читаат. -Но ќе ја читаат.
Би требале.
Никогаш нема да ја напишам. Дали воопшто ќе напишам нешто?
Џим, не ми текнува на ништо друго, за да се спасиме.
И дури веќе нејќам ни да мислам за тоа.
Што би правеле тука?
Сериозен си? -Мртов сериозен.
- Партнерски настап -
Ајде, разиграј се.
Стоиш тука и ги имитираш нивните движења.
Нема ли нешто друго? -Само пробај...
Не мора да... -Добро.
Тргни. Да те видиме...
Зошто се смееш? -Водам со два поена.
Која е прекраснава дама? -Ова е Аурора.
Аурора, задоволство ми е.
Добро се справуваш. -Уште еднаш! Ајде!
Да!
Не носев панталони со месеци. 7 недели и 2 дена поточно.
Бесрамен сум. -Не се потценувај, Артур.
Се смеев оти сум без гаќи, дур не сфатив дека немам нозе.
За момент заборавив дека имам срушен живот.
Жалам. -За што?
Ќе си легнам. Добра ноќ.
Добра ноќ, Аурора.
Прекрасна е. Одличен избор.
(кула Крајслер)
Поздрав. Здраво.
Повели.
Да одиме на вечера? Џим.
Ме кани на средба?
Ти треба ли пенкало?
Не изгледа импресионирана.
Напиша "Со Задоволство".
Имате посетител.
Си се пицнал.
Пазареше? -Поточно, позајмив.
Добро вечер. Повелете? -За мене Менхетен, молам.
Виски со мраз. -Веднаш.
Добро изгледате вечерва. -Фала, Артур.
На средба сме. -Мило ми е.
Долго чекаше да предложиш. -Ти дадов простор.
Простор... последното што ми фали.
(Ви благодариме.)
Колку беше добро. -Одвај успеав да резервирам.
Сигурно одвај чекаат да се одиме. И запереме садови.
Да, многу гужва вечерва. Како ти оди книгата?
Уште не знам за што ќе биде.
Тате пишуваше за својот живот, но беше полн приказни...
патувал до Јужниот Пол...
Бил воен дописник. Имал многу жени во својот живот.
Пишуваше за ќерка си. -А ти?
Пораснав читајќи за себе во неговите книги.
Како ти беше? -Не баш лесно.
Научив повеќе, отколку сакав за себе.
Кога имав 17...
... доживеав срцев удар.
Толку. Крај на приказната.
Многу сериозна тема. Извини.
Ни треба уште вино. -Уживам да слушам за твојот живот.
Фала.
Зошто сме тука? -Ќе видиш.
Најдобро шоу во градот.
Си го пробал ова? -Секако.
И безбедно е? -Не.
Разумно безбедно.
Облекувај го. Следна си ти.
А мојот фустанот?
Точно...
Сврти се.
Прикачено сигурносно јаже.
Што правиш? -Ми веруваш ли?
Благодарам.
Ти си најпрекрасната жена, што сум ја видел.
Ме дотепуваш.
Добра ли си? -Да.
Добра сум...
Да, знам.
Излегувам со еден тип. Нема да погодиш кој.
Последните луѓе сме и заедно правиме што сакаме.
Еве не. Последните двајца на светот.
Рече нешто? -Пишувам Артур, тивко.
Заедно со Џим живееме во неочекувана среќа.
Како насукани, ѕидаме свој дом на чуден остров.
"Чуден остров" - ми се допаѓа. -Нема потреба од фалби.
Да, знам. -Не го јадеш, нели?
Матно ми се чини ова... -Продолжи да читаш.
Интересно. Двајцата имаме свои сништа.
Планираме иднина како капетани на својата судбина.
Во исто време сме патници. Одиме каде судбината не носи.
Не сме планирале ваков живот, но го живееме.
За прв пат во животот не се чувствувам сама.
Не ни било пишано да се најдеме...
но се најдовме.
Ме тера да мислам дека мојот живот не е завршен.
Туку дека допрва почнува.
Како ти беше денот? -Напишав неколку страници.
Најди ли нешто корисно?
Најдов. -Вистински се?
Сам ги отсеков.
За двајца несреќници се чувствуваме вистински среќни.
Внимание. Ќе сакате да посетите панорамска сала.
"Авалон" ќе пролета покрај ѕвездата Арктурус.
Неверојатно.
Ние сме само деца.
Универзумот е подарок за тебе. -Што?
Среќен роденден.
Среќен ти роденден, Среќен ти роденден...
Среќен роденден драга Аурора...
Среќен роденден на тебе.
Пијалок за славеничката. -Не ми бараш идентификација?
Може не сум доволно возрасна.
Не би прашал за возраст, пред господин.
Џим не е господин. А и меѓу нас нема тајни.
Така ли е? -Ја чу дамата. Веднаш се враќам.
Пијалокот е одличен, благодарам.
Се сеќавам на денов, пред 1 година.
Џим копнееше да те запознае.
Молам? Како тоа копнеел?
Месеци одлучуваше, дали да те разбуди.
Не престануваше да зборува за тебе.
Џим ме разбуди? -Да.
Вели, била најтешка одлука во неговиот живот,
Но, гледам се излезе во ред.
Што?
Ти ли ме разбуди?
Да, те разбудив.
Како си можел да го направиш тоа?
Пробав да се запрам.
Не ми е добро. Ништо не гледам.
Аурора, те молам. -Стој подалеку од мене!
Како не увидов?
Може да разговараме?
Аурора, знам дека не можам да ја откупам својата вина,
но те молам да ме ислушаш.
Долго време бев осамен...
Како да исчезнувам...
Ноќта кога прв пат те видов бев подготвен...
Ми го спаси животот.
Нема оправдување за стореното...
Прочитав се што напиша...
и се вљубив во твојот глас...
и начинот на кој размислуваш.
Се заљубив во тебе.
И одеднаш...
... веќе не бев сардисан.
Мојот живот одеднаш доби смисол.
Камо да можев да го вратам времето,
но не можам.
Аурора, не сакам да те изгубам. -Не ми е гајле!
Не ми е гајле што сакаш!
Не ми е гајле зошто си ме разбудил!
Ми го зеде мојот живот!
Молам почекајте. Контрола на апартманот се рестартира.
Дијагностика неуспешна. - Критична грешка -
Ти завидувам, Артур. -Зошто?
Имаш цел.
Секогаш си среќен.
Како оди со книгата? -Досега не сум пишувала за себе.
Сметам оваа ми е најдобрата, а не знам ни што правам.
Само еден може да ја прочита, а не го поднесувам.
Велат, времето лечи сe.
Не е толку едноставно, со сршени срца.
Не би разбрал.
Артур?
Вторник е мојот ден со Артур. -Среда е.
Барот е твој.
Што ќе пиеш? Виски? -Кафе.
Аурора, те сакаме! Што ќе правиме без тебе?
Најхрабрата што ја познавам. -Здраво, Аурора!
Ветувам ќе мислам на тебе секој ден.
Кога ќе се разбудиш, ќе ме нема, но знај, не те заборавам.
Ти си ми најдобар пријател. Не беше среќна тука, знам.
Ништо не беше доволно за тебе.
Не мора да одиш, знаеш.
Би можела да го правиш истото и тука.
Бидејќи заминуваш, ти го посакувам следново...
Се надевам конечно некој ќе ти го исполни срцето...
И ќе му дозволиш да ти пријде.
Се надевам сфати, не мора да е исклучително за да си среќна.
Оди. Забавувај се.
Ризикувај.
Добро...
Те сакам, Аурора. Збогум.
Добро утро, Артур. Кафе, молам.
Веднаш.
Да не го извалка столот?
За да завршиш работа мора да извалкаш раце.
Што правиш? -Подобрувања.
Главни простории.
Прво ниво.
Појадок за патници со златна гривна.
Зборува началник Гус Манкусо.
Кој засадил дрво на мојот брод?
Кој го засадил? -Јас.
Кој сте вие? -Џим Престон.
Аурора Лејн.
Има други будни? -Само ние двајцата.
Колку пат сме поминале? -Имаме уште 88 години.
Проблем со капсулите.
Се обистини. Со три лица, три капсули...
Немате поим, колку време пробувам да влезам.
Внатре си. Не пипај ништо. -Овде работите?
Не, тука е екипаж за лет, јас сум шеф за палуба.
Компјутер за навигација.
Неовластен персонал.
Се извинувам.
Ако правилно читам, уште се движиме по курсот.
Што и да не е во ред, навигацискиот компјутер работи.
Бродот не е во ред? -3 капсули со дефект, да.
Нешто не е во ред, прашање е што?
Чудно. Би требало да има дијагноза за целиот брод.
Но нема никаква информација. Ќе го провериме системот рачно.
Не може да се вратиме на Земјата? -Со 50% од брзина на светлината,
Ќе ни треба уште толку време. -Нешто мора да може!
Жалам, курсот нема да се менува.
Добро си? -Пропратен ефект од хибернација.
Ќе помине. -Главни простории.
2 години? Други дрвја, за кои треба да знам?
Пазете!
Првпат го гледам ова. -Роботите се оштетени.
Со овој остануваат 15. -15?
Машината за појадок полуде денес. -Лифтот исто.
Во неделата се оштети мојата врата. Бев заглавена 2 дена.
Такви работи не се случуваат, не на бродов.
Има 60 работни станици за секоја палуба.
Вака се става и се синхронизира со базата.
Разбравте? -Да.
Ти земи палуби 1 и 2, а ти одиш на 3 и 4.
Слегувам до капсулите да ги проверам.
Ќе биде интересно.
Нели треба да обиколуваш станици? - Завршив.
Ја проверив твојата капсула.
Проблемот е прост. Чипот на саатот прегорел.
Не требало да се случи. Мојот проблем е сериозен.
Истовремено паднале куп системи, капсулата веднаш блокирала.
Причина што се чувствувам толку лошо.
Меѓутоа капсулата на Аурора...
Ти си го сторил ова.
Да, јас бев.
А си мислев, среќно копиле заглавил сам со Аурора.
Не беше среќа, нели? -Не.
Знае ли? -Да.
Колку време бевте сами? -Година.
Сепак...
Среќник.
Исто се сите. Системите одбиваат.
Насекаде, врската се губи.
Ги провери капсулите? -Да.
Значи знаеш...
што направил Џим.
Да. -Значи?
Не е моја... -Ме разбуди!
Ми го открадна животот! -Знам и жалам.
Ме чека работа... -Тоа е убиство.
Во право си, Аурора. Но давеник се фаќа за сламка.
Не е исправно, но тој се давел.
Со овој остануваат 16.
Добро ли си?
Подобро оди и одмори.
Само неколку часа и тука сум изутрина.
Губење на гравитација
Гравитациска контрола деактивирана
Пливав во базенот, кога исчезна гравитацијата.
Добро ли си? -Да го најдеме Гус.
Гус? Гус!
Проблемот се продлабочува во повеќе сегменти. -Лошо работа.
Процесите прегоруваат, и доведуваат до натрупување.
Но зошто? Компјутеру, прикажи грешки по периоди.
Обработка по периоди.
Прикажани се во каскаден ред.
Започнува пред 2 години со преоптоварување.
17 дефекти за 1 ден.
Вклучувајќи и капсула 1498. -Тоа сум јас.
Ме разбуди.
Што се случило тој ден? -Нешто големо.
Паднал некој главен систем.
Останатите системи пробуваат да превземат, но не можат.
Мора да го откриеме проблемот и да го поправиме.
Колку лошо може да е? -Анализирај ризик од податоци.
Екстраполација. Пад на систем - неизбежен.
Загрозени системи: животни услови, реактор за...
Значи заглавени сме на брод што тоне.
Главна Машинска Соба
Малку објекти се доволно големи да го удрат бродот силно.
Кога дијагностиката не работи, мора сами да бараме.
Каде ќе започнеме? -Гус?
Скенирање завршено. Анализирање податоци.
612 откриени проблеми
Што не ми чини? -Неколку работи.
Откриени 612 проблеми.
Извадете ме.
Каква е прогнозата?
Критични дијагнози се дискутираат со просутен доктор.
Овласти пристап. Код 2317.
Слуша доктор. -Пансистематична некроза.
Прогресивно откажување на органи. Причина непозната.
Капсулата е причина. -Кои се третманите?
Можни се голем број на третмани, ниеден го продолжува животот.
Колку ми останува? -Во последен стадиум сте.
Седатививе ќе ви ги олеснат последните часови од животот.
Гус?
Оставете ме сам за момент.
Тешкотии при летот.
Гус? Каде може да биде?
Вратете се во кабини, за ваша безбедност.
По ѓаволите, проклети апчиња.
Ќе ти ги донесам. -Не, остани.
Седни.
Грижете се еден за друг.
Мојата гривна...
ќе те внесе каде што треба.
Поправете го бродов.
Откријте каде е проблемот.
Како изгледам? -Величествено.
Дамите сакаат мажи во униформа.
Што ќе правиме сега?
Не навестува добро.
Одам назад во Контрола.
Можеш да го поправиш? -Ми треба твоја помош.
Да одиме!
Артур?
Да одиме!
Контолна Сала -Може да го разбудиме екипажот?
Ќе биде потребно време, а време немаме.
Што воопшто бараме? -Нешто оштетено.
Нешто големо. Да одиме.
Оштетени се? -Добро ми изгледаат.
Што е следно? -Енергетската централа. Наваму.
Отвори се! Цел сектор е блокиран. Нешто не е во ред.
Тоа и го бараме! Пробај да ја отвориш.
Тревога! Декомпресија! Започнува изолација.
Небезбедни се сите врати. -Аурора!
Тревога! Ниско ниво на кислород!
Небезбедни се сите врати
Ниско ниво на кислород Небезбедни се сите врати
Фати се!
Враќање притисок - неуспешен
Притисокот вратен
Ниво на кислород нормален. Одблокирање на врати
Дупка во бродот?
Можеби не е само една.
Како е можно? Нели има штитови? -Очигледно еден метеорит пробил.
Топло е.
Изгледа го откривме проблемот.
Компјутерот кој го управува реакторот, е оштетен.
Еве што не погодило пред 2 години. -Џим?
Како ќе го поправиме?
Ќе умреме. -За сe има резервни делови.
Осветли ми. -Извини.
Ако извадам модул, целиот компјутер ќе се исклучи.
И што ќе се случи?
Да го вклучам што побрзо.
Побрзај!
Џим!
Контролниот компјутер работи.
Ладење на реакторот.
Нели го отстрани проблемот? -Ладењето неуспешно.
Потребно е да се изврши рачно.
Ладење неуспешно. -Џим?
Надворешни порти не реагираат. -Што значи тоа?
Портите се блокирани. Мора да ги отвориме,
да се олади реакторот или бродов ќе се разнесе.
Како? -Морам да ги отворам однадвор.
Ги отворам портите, и тогаш го фрлаш огнот во вселената.
Фрлам? -Ќе бидеме на врска со тоа.
Што ќе биде со тебе, кога портите се отворат?
Топлински штит. Може да помогне.
Може да ти се најде.
Сe ќе биде во ред.
Одам.
Џим? Џим!
Врати ми се.
Не би можела да живеам на бродов, без тебе.
Тревога! Критична температура!
Што не е во ред?
Што има? Добро ли си? -Да, оди.
Сигурна ли си? -Да.
Се наоѓам во ходникот.
Дојдовте до нова точка. Промена на сигурносно јаже.
Гледам врата пред мене.
Пораст на температура.
Тревога! Критична температура!
Опасност од експлозија.
Каде си? -Пред портата.
Спремна сум, само дај знак. -Почнувам.
Не се отвора. Ќе морам рачно.
Пораст на температурата.
Ајде, Џим! Побрзај, те молам!
Пробувам пак. -Кажи, кога се ќе оддалечиш.
Не! -Што?
Што се случува? Џим?
Џим? -Портата не останува отворена.
Ќе мора да останам и да ја држам отворена.
Не! Нема шанса! Излегувај од таму!
Не можам... -Џим...
Времето истекува.
Опасност од експлозија. -Џим?!?
Излади го реакторот.
Не, ти не разбираш!
Ако отворам сега, топлината ќе те убие!
Отвори ја. -Врати се, ќе смислиме друго!
Ништо друго не преостана. -Џим?
Во ред е. -Не, не е!
Аурора... -Тревога! Критични нивоа!
Не требаше вака да биде!!!
Аурора бродот ќе експлодира. -Гајле ми е! Умреш ти умирам и јас!
На бродот има уште 5000 луѓе.
Должни сме да го направиме за нив.
Постигнати максимални нивоа.
Направи го тоа. Веднаш.
Постигнати максимални нивоа.
Пад на температурата.
Џим...
Џим? -Ладењето е успешно.
Рестартирање на јадрото.
Џим, те молам, кажи нешто.
Притисок во костимот опаѓа.
Веднаш врати се на бродот.
Аурора? -Успеа!
Ти успеа! Сега врати се!
Да, само што има еден... - Што е? Ранет си?
Исфрлен сум од ходникот. -Што?
Сигурносното јаже се скина. Не можам да се вратам.
Доаѓам по тебе. -Тревога! Ниски нивоа на кислород!
Веднаш врати се на бродот.
Аурора, жалам...
... за сe! -Ќути! Доаѓам по тебе!
Посакувам да се запознавме по 90 години.
Би ти изградил куќа.
Ќе ја прочитав твојата книга.
Претчувствувам...
Прикачено сигурносно јаже. -Лоцирај Џим Престон.
Џим Престон лоциран.
Доаѓам по тебе.
Џим!
Жалам, пациентот е мртов. -Ревитализирај го!
Операции по смрт, бараат овластен медицински пристап.
Не!
Пребриши. Код за пристап 17...
2... 2...
2317! Код за пристап 2317!
Ревитализација - дефибрилација. Освежи со кислород.
Не препорачувам бројни процедури. -Пребриши! Изврши!
Извршување
Џим?
Џим...
Ме врати во живот... -Да.
Благодарам. -Не мрдај.
Секако.
Сакам да ти покажам нешто.
Со администраторски пристап можна е анабиоза.
Запира целиот метаболизам.
Што сакаш да кажеш? -Идејата на Гус за хибернација.
Во медицинската капсула може повторно да заспиеш.
Има само една капсула.
Да.
Ќе легнеш во неа и ќе заспиеш.
Ќе се разбудиш на Фарма 2 и ќе напишеш книга.
Ќе го заврши своето патување, како што планираше.
Ќе останеш сам.
Пред тебе бев сам, ќе се справам некако.
Повеќе никогаш нема да те видам.
Ќе те посетувам.
Вторник е мојот ден со Артур.
Прекрасна како и секогаш. -Фала, Артур.
И ти изгледаш добро. -Благодарение на тебе.
Што е ова?
Нешто што одамна сакав да ти го дадам.
Прекрасен е.
Долго ти требаше да прашаш.
Шампањ? Ќе почекам.
Неверојатен живот.
Да, неверојатен е.
Фарма 2
88 години подоцна...
Постапка за будење на екипажот.
Драги сопатници...
Ако го читате ова, тогаш "Авалон" стигна до својата цел.
Главни простории.
Многу работи се случија, додека спиевте.
Пријател еднаш рече: "Не се стреми многу кон целта,
оти ќе забораваш што веќе имаш."
Се изгубивме попат, но се најдовме еден со друг.
Создадовме живот. Убав живот...
Заедно.
ПРЕВОД И ОБРАБОТКА ТИКВИЦА
КОМЕНТАРИ И ПОФАЛБИ: claralille69@yahoo.com
facebook: Clara Lille